پسر شخصی من

سلام بهراد جونم بزرگتر که شدی به این وبلاگ سر میزنی و امیدوارم از ثبت خاطراتت خوشت بیاد...

عشق مغرور و کوچولوی من ، نمیدونی از اینکه اولین روز زندگیتو با من گذروندی چه حس غروری دارم...عاشق اون لحظه ای ام که چشماتو باز کردی و منو نگاه کردی...انقدر مستقیم نگاه میکردی که حتی دکتر هم تعجب کرده بود از کنترل حرکت چشمات...

امیدوارم از اسم زیبات راضی باشی وقتی بزرگ شدی چون من این اسم رو برات انتخاب کردم.

هر روز بزرگ و بزرگتر میشی و دل من بیشتر برات ذوب میشه عشقم❤️